''ŞİİR''

SEVDA DİYE BİR YANGIN

Sevda dediğin

öyle “sevdim” deyip geçmek değil…

Bir insanı kalbinin en kuytu yerine gömüp,

her gece onunla yeniden yaşamaktır.

Ben seni öyle sevmedim…

Ben seni,

kimsenin bilmediği yaralarıma sakladım.

Adını söylemedim kimseye,

çünkü bazı isimler

dile gelince değil,

kalpte susunca güzeldir.

Sen gittin…

Ben kalmadım aslında.

Benden bir adam eksildi o gün.

Aynaya baktığımda yüzüm aynıydı ama

gözlerimde artık

senin bıraktığın bir boşluk vardı.

Bilirsin…

Bazı ayrılıklar kapıyı çarpıp gitmez.

Sessizce yerleşir insanın içine.

Bir şarkıda çıkar karşına,

bir sokakta,

bir kokuda,

gecenin en sessiz yerinde…

Ve insan en çok da

“Unuttum” dediği yerde yakalanır sevdaya.

Ben seni unutmadım.

Unutmayı da istemedim zaten.

Çünkü bazı acılar vardır;

iyileşirse insan,

bir parçasını da kaybeder.

Sen benim

yarım kalmış cümlem,

susmuş şarkım,

gecenin en uzun yerisin.

Şimdi biri çıkıp

“Bitti mi?” diye sorsa…

Gülerim.

Çünkü bilirim;

Sevda bitmez.

Sadece insan,

aynı yaraya her gün

biraz daha alışır.

Ve eğer bir gün

beni uzaktan dalıp giderken görürsen,

sanma ki yolu düşünüyorum…

Ben hâlâ

senden dönmeye çalışıyorum.

Halil .. Halil_ Öykü 033403✍️