ÜŞÜYEN SOKAK

Hüzünlü Aşk Hikayesi | Yalnızlık ve Özlem Temalı Duygusal Öykü | Hakan Yılmaz

Kimsesiz zamanlarda yaşadık biz seninle yalnızlığımızı ve sensizliğimizi.
Kim durduracaktı bu kimsesiz zamanları?
Amansız bir ayrılık mı, yoksa sessiz aykırılıklar mı sebep olmuştu?
Kimsesiz yalnızlığımıza bir de üşüyen sokak tanık olmuştu.
Ama daha çok bana… Tıpkı o da benim gibi üşüyordu.
İkimizin de yorganı çalınmıştı. Benim için sen yoktun, onun içinse güneş.

Demli bir çay kıvamında yaşamıştık beraberliğimizi üşüyen sokakla.
Seni kaybedeli ne kadar olmuştu, hatırlamıyorum bile.
Yokluğun o kadar koymuştu ki, zamanı unutmuştum.
Artık kahrolası ve hüzün dolu darağaçlarında bir bir asılıyorduk.
Ben ve Üşüyen Sokak…
Artık birbirimizi acıtmyorduk, kanatmıyordu hüzünlerimiz.
“Gitme” diye arkandan ağlamamıştım.
Neden bilmiyorum.
Ya çok sevdiğimden, ya da üşüyen sokakla tanıştığımdandı.
Cennetin ırmaklarında yüzüyordun sen,
Sokaklarsa sensizliğinde üşüyordu.

Bir gün, bir martı gördüm üşüyen sokağın üstünde.
Sanki bize, “size sevdiklerini getirdim” der gibi kanat çırpıyordu.
Ama kanatlarında sen yoktun.
Biz, üşüyen sokakla birlikte kimsesizler denizinde sensizliğe kanat çırpıyorduk.
Gün yüzüne çıkmak için çırpınıyorduk.
Düşlerimizi kovalıyorduk umudun karasularında.
Kara çiçekler gibi sevda baharlarında üşüyüp,
Hasret kışlarında sensizlikten yanıyorduk.

Seni ve güneşi kuşlara sormak ne işe yarar ki?
Ölmek, mahpus damlarında çürümek değil de,
Hayatın dupduru darağacında asılmak mı?
Sensizliği paylaşmak, denize karşı oturup geberene kadar içmek mi?
Yoksa sarhoş balıklarla muhabbet edip iç acısı kusmak mı?
Aşk dediğin nedir ey sevgili?
Hayat dediğin nedir ey zalim?
Yoksa seni sevmek, dünyayı tam karşıma alıp ona kafa tutmakla eşdeğer mi?

Sen söyle dostum…
Sen üşürken benim donduğum garip sokak.
Sence aşk ne, âşık kim?
Bir turnanın kederli kanatlarında dağları gezmek mi?
Bir balığın solungacında nefes alıp vermek mi?
Bir dağ başından yuvarlanıp vahşice kendini parçalamak mı?
Ey Üşüyen Sokak!
Söyle seni ısıtıp kendimi buharlaştırmam için ne yapayım?
Ne yapayım ki, ben onsuzluktan, sen güneşsizlikten kurtulalım?
Kaçıp gitmek çare olur mu?

Hey dostum…
Sahillerde umut avlayıp, dağ başında gece yıldızlar altında uyumak kapatır mı yaramızı?
Sürgün aşkı kiminle yaşamalıyız?
Yoksa aşktan kaçıp kendimizi mi sürgün etmeliyiz bir kayanın kovuğuna?
Sen söyle dostum, üşüyen sokak.
Ben bittim artık.
Bu bir bayrak yarışı, yağım eriyip fitilim bitti.
Sen, sen taze kansın.
İstersen bir kibrit çakıp ısıt kendini,
Yada bir litre benzin döküp hem kendini hem de beni yak.